20. avgusta 2020.

 

Na današnji dan, 20. avgusta, rodio se velikan srpskog i jugoslovenskog glumišta Dragan Gaga Nikolić, koji bi, da je živ, napunio 77 godina.
Odrastao je na Crvenom krstu. Nakon završene osnovne škole upisao je Četrnaestu beogradsku gimnaziju koju nije završio, jer se prebacio u Drugu ekonomsku školu. Posle dve godine provedene u srednjoj školi polagao je i položio prijemni ispit na Akademiji za pozorište, film, radio i televiziju i tada kao sedamnestogodišnjak bio najmlađi student. Diplomirao je na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu.

Glumicu Milenu Dravić upoznao je 1969. godine na snimanju filma “ Horoskop „. Venčali su se tajno, 1972. godine u pauzi tokom snimanja filma “ Kako su se volele dve budale „.
Filmsku karijeru otpočinje 1964. godine manjom ulogom u filmu „Pravo stanje stvari“, tada je potpisan krštenim imenom Dragoslav Nikolić. Zasluge za izmenu nadimka na mestu imena duguje grešci na kraju televizijske serije „Dovoljno je ćutati“ iz 1965. godine kada mu je u odjavnoj špici za uloge umesto imena stavljen nadimak koji će obeležiti njegovu karijeru.
Prvu značajniju glavnu ulogu ostvario je ulogom sezonskog radnika labilnog morala koji pogine, a da nije našao svoje mesto u društvu i u životu (osobine i mnogih njegovih kasnijih likova) u filmu „Kad budem mrtav i beo“ (1967) Živojina Pavlovića, za koju je (s onom u filmu „Tri sata za ljubav“, (1968) F. Hadžića) nagrađen diplomom na festivalu u Puli 1968. Glumačko sazrevanje, sa nizom uspelih kreacija likova iz svoje generacije, donosi mu 1985. Oktobarsku nagradu grada Beograda za „kreativnu sposobnost da uzbudljivo predoči lik velikog psihološkog raspona“ (uloga nasilnika Gare u filmu „Život je lep“ Bore Draškovića).
Karijeru je započeo u pozorištu „Boško Buha“, zatim karijeru nastavio u Beogradskom dramskom pozorištu i Ateljeu 212, u kojem je od 1969. tumačio veliki broj uloga. Godine 1969. u mjuziklu „Kosa“ tumači lik Bergera. U sezoni 1982/83. učestvovao je ulogom lopova Vaske Pepela u drami „Na dnu“ Maksima Gorkog u eksperimentu rumunskog reditelja L. Pintilijea, u pariskom -“Theatre de la ville “ Isusa Hrista, u Majstoru i Margariti M. A. Bulgakova u režiji M. Serbana.

Dobitnik je svih značajnih filmskih nagrada.
• Zlatna medalja za zasluge – za izuzetne zasluge i postignute rezultate u kulturnim delatnostima, povodom Dana državnosti Republike Srbije (2015)
• Nagrada Pavle Vuisić za životno delo na 35. Filmskim susretima u Nišu (2000)
• Oktobarska nagrada grada Beograda za ulogu u filmu Život je lep (1985)
• Zlatna arena za najbolju glavnu mušku ulogu za ulogu u filmu Banović Strahinja na 28. Filmskom festivalu u Puli (1981)
• Nagrada Car Konstantin za ulogu u filmu “ Bez reči “ na 7. Filmskim susretima u Nišu (1972)
• Nagrada Car Konstantin za ulogu u filmu “ Nacionalna klasa “ na 14. Filmskim susretima u Nišu (1979)
• Povelja za mušku ulogu za uloge u filmovima “ Balkan ekspres“ i “ Nešto između “ na 18. Filmskim susretima u Nišu (1983)
• Nagrada Zlatni pečat Jugoslovenske kinoteke, Beograd (2013)
• Nagrada „Živojin Žika Pavlović“, za afirmaciju srpskog filma na Leskovačkom internacionalnom filmskom festivalu (2014)
• Izvanredna nagrada za glumu na festivalu Zemun fest Beograd (1996)
• Plaketa „Ljubiša Jovanović“ na Pozorišnim svečanostima „Ljubiša Jovanović“ u Šapcu (1996)

Zbog stila glume je od strane obožavalaca okarakterisan kao Šmeker sa karakterom gospodina.

© 2009-2015 Pozorište Atelje 212
Ustanova kulture, Svetogorska 21, 11000 Beograd, Srbija
+381 11 3246 146, info@atelje212.rs
Produkcija i podrška
ComIT