Plakat

Nik Pejn
KONSTELACIJE

Prevod: Maja Maletković

Režija: SAŠA MILAVIĆ DEJVIS
Scenografija: Marija Jevtić
Izbor kostima: Saša Milavić Dejvis
Kompozitor: Božidar Obradinović
Asistent reditelja: Marko Jovičić
Organizacija: Jelena Tvrtković
Organizatorka na praksi: Kristina Krspogačin

Igraju:
Roland: UROŠ JAKOVLJEVIĆ
Marijana: ANA MANDIĆ

Vođenje predstave: Milenko Adamov

Premijera: 15. april 2016.

KONSTELACIJE su premijerno izvedene 2012. u Rojal Kortu u Londonu i za kratko vreme su postigle veliki uspeh. Nik Pejn je postao najmlađi dobitnik pozorišne nagrade koju dodeljuje Ivning Standard, a komad je postavljen na Brodveju i stekao svetsku slavu. Kvantna teorija igra značajnu ulogu u ovom komadu koji je istovremeno i “momak sreće devojku” romantična komedija. Roland, pčelar, na roštilju upoznaje Marijanu, koja se bavi kvantnom kosmologijom. U jednom trenutku ona objašnjava kako se teorija relativiteta koja pokriva sunce, mesec i zvezde kosi sa kvantnom mehanikom koja se bavi molekulima, kvarkovima i atomima. I razmišlja o mogućnosti paralelne egzistencije u okviru prostora koje konflikt ove dve teorije otvara.
KONSTELACIJE su drama koja pokazuje delovanje ove teorije u praksi, kroz odnos dvoje ljudi u paralelnim univerzumima. Komad istražuje slobodnu volju i ulogu slučajnosti u našim životima.


IZVODI IZ KRITIKA:

Režija Aleksandre Milavić Dejvis je odgovarajuće stilizovana, diskretna i tečna, a izbor dva mlada glumca, Uroša Jakovljevića i Ane Mandić, presudan je za uspeh predstave, premijerno izvedene u pozorištu Atelje 212. Scena je ukusno, minimalistički dizajnirana, otmeno osvetljena mnoštvom visećih sijalica koje se u različitom ritmu i intenzitetu pale i gase, na taj način pojačavajući ili utišavajući dinamiku igre (scenografija Marija Jevtić). Mladi glumci staloženo, precizno i dopadljivo igraju Rolanda i Marijanu, prolazeći kroz različita psihološka stanja, od egzaltiranosti pronalaska nove ljubavi, preko gneva, inata i osvetoljubivosti, zbog preljube, do neminovno mučnog suočavanja sa bolešću i smrću.

Ana Tasić, Politika 19.04.2016.

Drama i djeluje poput nekog začudnog kaleiodoskopa, magičnog labirinta, zamršenog mozaika u kojima šarena stakalca i kockice neprestano mjenjaju mjesta i tvore novu sliku, nude nova značenja i otkrovenja. Redateljski, Aleksandra Milavić Davies to rješava neprestanim ponavljanjima istoznačnih ili malo promjenjenih replika, scena je prazna, nad njom samo svijetle, različitim intenzitetom, desetine malih, treperavih žarulja, poput zvijezda na beskonačnom nebu nedohvatnog svemira – multiuniverzuma, prizori i scene odjeljuju se svjetlom i tamom. Glumački to je mnogo zahtjevnije, taj sklad u neskladu, prošlost u sadašnjosti, neizvjesnost budućnosti i nelagoda što će se to zbiti oko nas i u nama mladi glumci bravurozno donose: glasom, emocijom, tijelom, pokretom, krečući se i pokrečući baš poput onih stakalaca i kamenčića u tom neuhvatljivom mozaiku svijeta u kojem su zatočeni.

Mladen Bićanić (kritika sa gostovanja, Tuzla)

© 2009-2015 Pozorište Atelje 212
Ustanova kulture od nacionalnog značaja, Svetogorska 21, 11000 Beograd, Srbija
+381 11 3246 146, info@atelje212.rs
Produkcija i podrška
New City Company