DEJAN MIJAČ ( 1934 – 2022 )

05. aprila 2022

Danas je u 87. godini preminuo jedan od naših najznačajnijih pozorišnih reditelja, profesor i akademik Dejan Mijač.

Rođen je u 1934. Bijeljini, režirao je na scenama Jugoslovenskog dramskog pozorišta, Ateljea 212, Zvezdara teatra, Pozorišta Boško Buha, Narodnih pozorišta u Beogradu, Nišu, Somboru, Sarajevu, Tuzili, Beogradskog dramskog pozorišta, Hrvatskog narodnog kazališta Jazavac, HNK Split, HNK Rijeka…

Bio je član Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu, profesor pozorišne režije na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, a od 1978. vodio je i klasu glume na Akademiji umetnosti u Novom Sadu.

Diplomirao je na Akademiji za pozorišnu umetnost 1957. godine u klasi profesora Vjekoslava Afrića. Diplomsku predstavu „Plug i zvezde“ postavio je na sceni Narodnog pozorišta u Tuzli, gde je dobio prvi angažman.

U karijeri dugoj više od šest decenija, Mijač je režirao domaća i svetska klasična dramska dela, uspostavljajući nove standarde u pozorištu, uvodeći moderna tumačenja klasike i otvarajući i otkrivajući nove perspektive u savremenim dramskim tekstovima.

Bio je dobitnik brojnih umetničkih priznanja, uključujući i Sterijinu nagradu za zasluge na unapređenju pozorišne umetnosti i kulture.

U Ateljeu 212 režirao je od 1970. godine jedanaest predstava: Cena, Arture Milera (1970), Všnjevi sad, A.P. Čehova (1978), Ana,  Rudi Šeligoa (1984), Kola mudrosti, dvoja ludosti, Ostrovskog (1993), Divlji med, Majkl Frejna/ Čehova (2000), Leda, Miroslava Krleže (2001), Čudo u Šarganu, Ljubomira Simovića (2002), Amerika, drugi deo, Biljane Srbljanović (2003), Trg heroja, Tomasa Bernharda (2005) i Nevinost, Dee Loer (2008).

U novembru 2021. primljen je u članstvo Srpske akademije nauka i umetnosti (SANU).

Danas je u 87. godini preminuo jedan od naših najznačajnijih pozorišnih reditelja, profesor i akademik Dejan Mijač.

Rođen je u 1934. Bijeljini, režirao je na scenama Jugoslovenskog dramskog pozorišta, Ateljea 212, Zvezdara teatra, Pozorišta Boško Buha, Narodnih pozorišta u Beogradu, Nišu, Somboru, Sarajevu, Tuzili, Beogradskog dramskog pozorišta, Hrvatskog narodnog kazališta Jazavac, HNK Split, HNK Rijeka…

Bio je član Srpskog narodnog pozorišta u Novom Sadu, profesor pozorišne režije na Fakultetu dramskih umetnosti u Beogradu, a od 1978. vodio je i klasu glume na Akademiji umetnosti u Novom Sadu.

Diplomirao je na Akademiji za pozorišnu umetnost 1957. godine u klasi profesora Vjekoslava Afrića. Diplomsku predstavu „Plug i zvezde“ postavio je na sceni Narodnog pozorišta u Tuzli, gde je dobio prvi angažman.

U karijeri dugoj više od šest decenija, Mijač je režirao domaća i svetska klasična dramska dela, uspostavljajući nove standarde u pozorištu, uvodeći moderna tumačenja klasike i otvarajući i otkrivajući nove perspektive u savremenim dramskim tekstovima.

Bio je dobitnik brojnih umetničkih priznanja, uključujući i Sterijinu nagradu za zasluge na unapređenju pozorišne umetnosti i kulture.

U Ateljeu 212 režirao je od 1970. godine jedanaest predstava: Cena, Arture Milera (1970), Všnjevi sad, A.P. Čehova (1978), Ana,  Rudi Šeligoa (1984), Kola mudrosti, dvoja ludosti, Ostrovskog (1993), Divlji med, Majkl Frejna/ Čehova (2000), Leda, Miroslava Krleže (2001), Čudo u Šarganu, Ljubomira Simovića (2002), Amerika, drugi deo, Biljane Srbljanović (2003), Trg heroja, Tomasa Bernharda (2005) i Nevinost, Dee Loer (2008).

U novembru 2021. primljen je u članstvo Srpske akademije nauka i umetnosti (SANU).